Ο ορθολογισμός του παραλογισμού.

Είναι αλήθεια πια, πως οι μικρές χαρές της ζωής είναι αυτές που σε κάνουν πραγματικά χαρούμενο. Είναι το νέο trend της σύγχρονης εποχής. Βλέπετε, την δεκαετία του ‘70, του ‘80 και του ’90, οι άνθρωποι είχαν υπερεκτιμήσει την αξία των υλικών αγαθών, του γρήγορου πλουτισμού και της επαγγελματικής αναρρίχησης στις κορυφαίες βαθμίδες. Σήμερα, η νέα γενιά των 700 ευρώ, συνειδητοποιώντας, είτε τη δυσκολία του μεγάλου πλουτισμού –τουλάχιστον με έντιμα μέσα-, είτε τη ματαιοδοξία που αυτή κρύβει, επιδιώκει την μεγαλύτερη ποιότητα στη ζωή του. Γι’ αυτό το λόγο, αθλείται περισσότερο, δεν καπνίζει όπως στο παρελθόν, προτιμά τα βιολογικά προϊόντα κι ας μην είναι τόσο όμορφα όσο τα υπόλοιπα και σίγουρα επενδύει στις ουσιαστικές σχέσεις και όχι στις χωρίς νόημα φιλίες.

Βέβαια, αυτή είναι η μία Ελλάδα, του πραγματικού εξιχρονισμού. Η άλλη Ελλάδα, επαναφέρει στο προσκήνιο μνήμες από την εποχή της ΥΕΝΕΔ, απολύοντας δημοσιογράφους «σταθμούς», από το Πρώτο Κρατικό Κανάλι. Έχουν ξεπεράσει τις 10.000 οι υπογραφές στήριξης στο πρόσωπο του Στέλιου Κούλογλου και του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Αυτή η Ελλάδα, αυξάνει την τιμή της βενζίνης, ταυτόχρονα με την ονομαστική αύξηση της τιμής του βαρελιού, άσχετα αν μεσολαβούν τα αποθέματα των πρατηρίων, των βυτίων και των διυλιστηρίων, ενώ σε αντίθεση, όταν η τιμή πέφτει, αυτή μεταφέρεται σε εμάς μία εβδομάδα αργότερα. Η ίδια Ελλάδα, δεν συντονίζεται σε διαδοχικά εμπάργκο, ενάντια στα καρτέλ των απανταχού μεγαλέμπορων. Αυτή η Ελλάδα, στρώνει το δρόμο των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων, χωρίς να έχει δημιουργήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις και υποδομές, ξεπουλάει τον δημόσιο πλούτο και φυσικά δεν κάνει τον παραμικρό έλεγχο στον υπερ-πλουτισμό των τραπεζών και των κατασχέσεων.

Σας το είπαμε; ΔΕΝ θέλουμε αυτή την Ελλάδα. Η ψευτο-δημιουργία μιας μεσαίας τάξης, που σκοπό έχει την προστασία των κερδών των μεγαλο-πλουσίων, της προστασίας της υπάρχουσας κατάστασης και της συγκέντρωσης του πλούτου σε ακόμα λιγότερους δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να επιτευχθεί. Για να επιτευχθεί, όμως, αυτός ο σκοπός, είναι αναγκαία η συστράτευση όλων των κοινωνικών δυνάμεων. Αντέχετε;

Ταχυδρόμος εστί..

Καλημέρα!

Με μεγάλη χαρά, θα προσπαθήσω να απαντήσω, στην διόλου απλή ερώτηση του αγαπητού blogφίλου equilibrium.. Α! Με αγωνία θα περιμένω και τις απαντήσεις των υπολοίπων!

Ταχυδρόμος: Ο ταχυδρόμος είναι ο τελευταίος κρίκος της υπηρεσίας του ταχυδρομείου, διότι διανέμει στους πολίτες, στις εταιρείες, στις οργανώσεις, κλπ., την αλληλογραφία (γράμματα, τηλεγραφήματα, δέματα, κλπ.), λογαριασμούς, χρήματα.

Ο δικός σας ταχυδρόμος, λέγεται Νίκος. Πάντοτε με ενθουσίαζε αυτή η δουλειά. Ιδιαίτερα παλαιότερα, που τα σπίτια ήταν λίγα και ο ταχυδρόμος της γειτονιάς μου, ο κυρ-Αλέκος, ερχόταν κάθε πρωί, με το μπλε του το καπέλο, και φώναζε ταχυδρόμοοοοος! Και βουρ, εγώ κατέβαινα να δω αν είχα γράμμα.

Αυτό είναι το ένα κομμάτι, που πιθανότατα στο υποσυνείδητό μου είχε μείνει ζωντανό.

Το δεύτερο κομμάτι, αποτελείται από το γεγονός, πως πάντα μου άρεσε να βλέπω τους ανθρώπους ενημερωμένους. Έτσι, μέσα από το ιστολόγιο αυτό, προσπαθώ σε μία εποχή απολιτικοποίησης και κοσμικότητας, να στέλνω μηνύματα SOS, μπας και ξυπνήσουμε..

Το τρίτο και σημαντικότερο κομμάτι, συνδέεται με τη συμμετοχή μου στα πολιτικά δρώμενα. Έχοντας ηττηθεί δύο φορές: μία από έναν μικρό Pswmiadi, και την άλλη από τον ίδιο τον Pswmiadi, κατάλαβα πως έπρεπε, για να μην μου στρίψει η βίδα, να μοιράζομαι τα οράματά μου και τις ανησυχίες μου, με όλους εσάς εκεί έξω. Στην πορεία τα πράγματα γίνανε καλύτερα, γιατί βρήκα εσάς! Βέβαια, εγώ θα είμαι εδώ και θα αγωνίζομαι μπας και μέσα από τα ταξίδια και τις εμπειρίες φέρουμε τα καλά του εκεί εδώ. Και κάνουμε το εδώ καλύτερο. Για όλους.

Το τελευταίο, μάλλον, με επηρέασε περισσότερο. Και μάλιστα, το γεγονός, πως βρισκόμαστε όλοι τόσο μακριά, αλλά και τόσο κοντά με έκανε πιο ελεύθερο, με έκανε καλύτερο.

Καλή εβδομάδα!!!