
30 Ιανουαρίου 2009
24 Ιανουαρίου 2009
The Revolution Road. (πριν ξεκινήσετε την ανάγνωση κάντε click στο διπλανό τραγούδι)

Ξυπνάς. Με μηχανικές κινήσεις ανοίγεις τον βραστήρα του νερού και κατευθύνεσαι προς το μπάνιο. Κάνεις ντους. Ντύνεσαι. Βάζεις το σακάκι. Δίνεις ένα φιλί (στην καλύτερη των περιπτώσεων) και ακούς στις ειδήσεις για τον αυξανόμενο αριθμό των νεκρών στη Γάζα -καθώς τρως το κουλούρι-. Παίρνεις τον καφέ και με αγωνία τρέχεις να προφτάσεις. Να προφτάσεις. Να φτάσεις. Να κόψεις το νήμα.
Από παιδί, είχα την ισχυρή πεποίθηση, πως το σύγχρονο χρηματοπιστωτικό σύστημα δημιουργήθηκε από ιδιοφυίες. Άνθρωποι, που κατά παραγγελία, δημιούργησαν με μεγάλη μαεστρία μία πλεκτάνη ενάντια των λαών. Άλλωστε, όλοι οι άλλοι τρόποι υποδούλωσης των ανθρώπων απέτυχαν παταγωδώς. Τώρα, όμως, τα κατάφεραν με μεγάλη επιτυχία και το βάφτισαν Δάνειο Κατοικίας. Κάτι σαν την Ασφάλεια Ζωής, που κανονικά θα έπρεπε να λέγεται Ασφάλεια Θανάτου, μιας και ο δικαιούχος δεν πρόκειται να λάβει ποτέ τα χρήματά του. Μόνο οι κληρονόμοι. Ξέρετε πότε. Έτσι, κατά αυτόν τον τρόπο οι ιδιοφυείς αυτοί φίλοι μας κατάφεραν να πείσουν όλη την ανθρωπότητα, πως πρέπει να υποδουλώσουν τη ζωή τους για ένα σπίτι. Στερώντας μας από κάθε δυνατότητα αλλαγής κατοικίας, εθελοντικής μετανάστευσης, δημιουργικής επανεγκατάστασης. Γιατί; Διότι, πολύ απλά, όταν χρωστάς δεν κουνιέσαι πολύ πολύ. Δεν πουλάς μαγκιά στο σύστημα..
Κοίτα μέσα σου να δεις το μικρό Περλ Χάρμπορ και τραγούδησε σε όλους αυτούς που θέλουν να σου κλέψουν τη ζωή: f*uc*k you, f*uc*k you, very very much, όπως τραγουδά η Lily Allen στο ομότιτλο τραγούδι. Η βρετανίδα τραγουδίστρια πούλησε περισσότερους από 2,5 εκ. δίσκους, τραγουδώντας το κατάμουτρα σε όλους αυτούς, που μοναδικό στόχο έχουν να ληστέψουν τη ζωή μας. Να πάρουν την ψυχή μας. Να μας βομβαρδίσουν με όλα αυτά, που διόλου δεν χρειαζόμαστε.