Συνέντευξη του Σπύρου Βούγια, στο Σήμερα, της Θεσσαλονίκης.

Μιας και πολλοί μου είχατε ζητήσει απόψεις και θέσεις του Σπύρου. Να μια μικρή ιδέα!

Εδώ και αρκετούς μήνες, το ΠΑΣΟΚ ζητούσε επίμονα εκλογές, οι οποίες τελικά προκηρύχθηκαν για τις 4 Οκτωβρίου. Ήταν πραγματικά απαραίτητη η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες δύο μόνον χρόνια μετά τις προηγούμενες εκλογές και μάλιστα μεσούσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης;

Η αλήθεια είναι ότι η πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή μας οδήγησε σε εσωτερική κρίση πολύ πριν από τη διεθνή, αφού μέχρι το 2008 δεν υπήρξε ούτε ένας τομέας της οικονομίας που να εμφάνισε βελτίωση. Άφησε έτσι την οικονομία της Ελλάδας ανοχύρωτη απέναντι στην επερχόμενη κατάρρευση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου. Ενδεικτικά αναφέρω ότι οι επιλογές της ΝΔ τα τελευταία 5,5 χρόνια οδήγησαν τη χώρα σε αναπτυξιακή επιβράδυνση, σε συρρίκνωση των δημοσίων επενδύσεων, στη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων με φορο-επιδρομή στα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα, στην εκτόξευση των τιμών και στην υπερχρέωση των νοικοκυριών, στην υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους και στην έξαρση της διαφθοράς. Επιπλέον, ποιος μπορεί να ξεχάσει το τεράστιο οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος που είχαν οι καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 και του 2009 στη ζωή του μισού πληθυσμού της χώρας; Κάτω από αυτές τις συνθήκες, πιστεύω ότι η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες ήταν απολύτως αναγκαία. Όταν όλοι σχεδόν οι πολίτες μιας δημοκρατικής κοινωνίας φαίνεται να συμφωνούν ότι «πιάσαμε πάτο», οι εκλογές είναι η μόνη λύση στο αδιέξοδο.

Εάν οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν και το ΠΑΣΟΚ κερδίσει στις προσεχείς εθνικές εκλογές, ποιες θα είναι οι πρώτες κινήσεις της κυβέρνησής σας;

Το ΠΑΣΟΚ έχει σχεδιάσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα για την χώρα το οποίο περιλαμβάνει πέντε βασικούς εθνικούς στόχους για τους οποίους δεσμευόμαστε: Καταρχάς θέλουμε να αποκαταστήσουμε το διεθνές και ευρωπαϊκό κύρος της Ελλάδας διαμορφώνοντας μια νέα στρατηγική στην εξωτερική πολιτική που θα παρεμβαίνει τολμηρά σε όλες τις μεγάλες διεθνείς εξελίξεις και θα υπερασπίζεται αποτελεσματικά τα εθνικά μας συμφέροντα. Ταυτόχρονα, χρειαζόμαστε άμεσα ένα πρόγραμμα σταθεροποίησης και ανάπτυξης που θα βασίζεται στην «πράσινη» οικονομία, το οποίο θα παράγει πλούτο και νέες θέσεις εργασίας για την χώρα επενδύοντας σε νέους παραγωγικούς τομείς, σε μια ποιοτική και ανταγωνιστική γεωργία, σε εναλλακτικές μορφές τουρισμού, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στις έξυπνες μεταφορές, σε νέα πρότυπα ενεργειακά κτίρια, στη σύγχρονη διαχείριση των απορριμμάτων και στο ηλεκτρονικό εμπόριο. Φυσικά, αυτό το νέο «πράσινο» πρότυπο ανάπτυξης θα συνδυαστεί με την εφαρμογή μιας νέας στρατηγικής για την παιδεία που θα απαντά στις σύγχρονες ανάγκες της νέας εποχής και που θα εξασφαλίζει την ατομική προοπτική κάθε νέου. Στους παραπάνω στόχους, προστίθεται επίσης η στήριξη του κοινωνικού κράτους, η διασφάλιση του δικαιώματος για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους και κυρίως η καταπολέμηση των κοινωνικών αποκλεισμών και της ανισότητας. Όλα αυτά βεβαίως, έχουν μια προϋπόθεση, έχουν ένα προαπαιτούμενο. Κι αυτό είναι μια ευνομούμενη Πολιτεία. Για αυτό και στους κεντρικούς στόχους της νέας διακυβέρνησης συμπεριλαμβάνεται και το ξερίζωμα της διαφθοράς μέσα από την εφαρμογή ενός συνόλου συντονισμένων παρεμβάσεων που αφορούν το πολιτικό σύστημα, τους θεσμούς και τη δημόσια διοίκηση.

Θα είστε και πάλι υποψήφιος βουλευτής στην Α΄ Περιφέρεια Θεσσαλονίκης με το ΠΑΣΟΚ.

Πράγματι, το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου με τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους και θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να ανταποκριθώ στο όραμα της αναγέννησης της χώρας και της ανάδειξης της Θεσσαλονίκης ως Μητροπολιτικού Κέντρου. Τονίζω το τελευταίο διότι όπως έχω αναφέρει σε ένα από τα βιβλία μου παραφράζοντας τον Τάκη Σινόπουλο «είμαι ένας άνθρωπος που έρχεται συνεχώς από τη Θεσσαλονίκη» και η επιθυμία να συμμετάσχω σε αυτές τις εκλογές έχει ως αφετηριακό έναυσμα αυτό ακριβώς το δέσιμό μου με την πόλη. Εξάλλου, δεν σταμάτησα ποτέ να ασχολούμαι ενεργά με τα ζητήματα της Θεσσαλονίκης, μέσα από το Πανεπιστήμιο, τη συνεχή και μαχητική αρθρογραφία, αλλά και τη συμμετοχή μου σε οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών, όπως το δίκτυο πολιτών metapolis το οποίο ανέπτυξε ποικίλες δραστηριότητες για την ανάδειξη και διαμόρφωση θέσεων πάνω σε πολεοδομικά, πολιτικά, περιβαλλοντικά και πολιτιστικά θέματα. Πιστεύω ότι αυτή τη φορά οι πολίτες της Θεσσαλονίκης θα με τιμήσουν με την ψήφο τους και θα μου δώσουν τη δυνατότητα να φανώ και πάλι χρήσιμος στην πόλη μου και στον τόπο.

Πώς κρίνετε λοιπόν την σημερινή κατάσταση της Θεσσαλονίκης;

Νομίζω πως όλοι βιώνουμε μια ζοφερή κατάσταση. Χωρίς στόχους, όραμα και σχέδιο η πόλη συνεχίζει να πορεύεται στο σκοτάδι με πολύ χαμηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, χωρίς ταυτότητα και αισιοδοξία. Η αλλαγή στην εξουσία από το 2004 και μετά χειροτέρεψε ακόμη περισσότερο την κατάσταση παρά τις ελπίδες που υποτίθεται πως δημιούργησε η καταγωγή του πρωθυπουργού. Αποκορύφωμα αυτής της κεντρικής αδιαφορίας αλλά και της τοπικής αφωνίας (με δήμαρχο υπερβολικά κομματικό και νομάρχη αποκλειστικά τηλεοπτικό) υπήρξε το Βατερλώ στη διεκδίκηση της EXPO του 2008 όπου η Θεσσαλονίκη έχασε την μάχη από την επαρχιακή Σαραγόσα της Ισπανίας με κωμικοτραγικό τρόπο. Στο πλαίσιο αυτό, το μετρό της πόλης προχωράει με ρυθμούς χελώνας, με τριτοκοσμικά εργοτάξια και καθυστερημένους μετροπόντικες. Το νέο της δημαρχείο, απαραίτητο βέβαια, ολοκληρώνεται σε λάθος μέρος, εκεί όπου θα έπρεπε να ενοποιηθούν οι χώροι των μουσείων με το πάρκο της Έκθεσης και το Πανεπιστήμιο. Είναι φανερό πως η ΔΕΘ πρέπει να φύγει αμέσως από τη σημερινή της θέση και να μετακινηθεί Δυτικά για το καλό της ίδιας αλλά και του κέντρου της πόλης. Η υποθαλάσσια αρτηρία ματαιώθηκε αφού η αρχικά σωστή ιδέα μιας μεγάλου μήκους παρακαμπτήριας σήραγγας μετατράπηκε αδικαιολόγητα σε ένα ασύμφορο, αντιλειτουργικό έργο με συμβατικά διόδια στη είσοδο της πόλης και περιβαλλοντική υποβάθμιση της παραλιακής ζώνης κατοικίας. Η θαλάσσια συγκοινωνία ξεχάστηκε στα συρτάρια των γραφειοκρατών της Περιφέρειας και στην κοντόφθαλμη πολιτική της αποκλειστικής αυτοκίνησης. Η πόλη είναι παραδομένη σήμερα στην άναρχη κίνηση των Ι.Χ., όχι τόσο για χρήσιμες μετακινήσεις όσο για αναζήτηση θέσης και ανεξέλεγκτη υπαίθρια στάθμευση, έχοντας μεταβληθεί σε ένα τεράστιο πάρκινγκ, μια απέραντη μάντρα αυτοκινήτων.

Τι θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία της πόλης προς την εσωστρέφεια και την απαξίωση;

Πέρα από τις προφανείς διαπιστώσεις και την ανακυκλούμενη γκρίνια που έχει γίνει η αγαπημένη συνήθεια των Θεσσαλονικέων, απαιτείται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με φαντασία και ρεαλισμό, που να συγκροτεί ξανά την κατακερματισμένη εικόνα και την ταυτότητα της πόλης. Στο σχέδιο αυτό χωράνε όλα όσα ονειρευτήκαμε συζητήσαμε, μελετήσαμε και προτείναμε και για τα οποία αγωνίστηκαν χωρίς αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι τα τελευταία 30 χρόνια. Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνει, καταρχάς, προτάσεις που αφορούν στον συγκοινωνιακό σχεδιασμό της πόλης, την πολεοδομική της αναδιάταξη, την ανάδειξη ενός ευρωπαϊκού επιπέδου πολιτιστικού προφίλ, την διεκδίκηση μιας πραγματικής ποιότητας ζωής για τον πολίτη.

Ο κόσμος θέλει να ακούσει συγκεκριμένα μέτρα. Πώς εξειδικεύονται οι προτάσεις σας;

Ας μου επιτραπεί, ως συγκοινωνιολόγος, να ξεκινήσω από τον τομέα των συγκοινωνιών. Εδώ, οι προτάσεις που θέτω προς συζήτηση περιλαμβάνουν το μετρό από τις δυτικές συνοικίες έως την Καλαμαριά, ένα σύγχρονο τραμ στην Όλγας και την Τσιμισκή από το αεροδρόμιο μέχρι τα ΚΤΕΛ, τη θαλάσσια συγκοινωνία, τις εκτεταμένες πεζοδρομήσεις, τον περιορισμό της κυκλοφορίας των Ι.Χ. στο κέντρο, τα χιλιάδες δωρεάν ποδήλατα, τα καθαρά λεωφορεία σε αποκλειστικές λωρίδες, τα αναβαθμισμένα ταξί, τα οικολογικά Ι.Χ. με κυκλοφοριακά κίνητρα για τη χρήση τους, τα φαρδιά ελεύθερα από εμπόδια πεζοδρόμια για τους πεζούς και τα ΑΜΕΑ.

Στο επίπεδο του πολεοδομικού σχεδιασμού, απαιτείται η ανάδειξη των ιστορικών μνημείων της πόλης, η σύνδεση των πάρκων με το πανεπιστήμιο, η απομάκρυνση της ΔΕΘ, η δημιουργία αρχαιολογικών περιπάτων, η προαγωγή του πολιτισμού της καθημερινής ζωής.

Όσον αφορά τα πολιτιστικά, αυτονόητη είναι η ανάγκη ενίσχυσης του διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου, των Ευρωπαϊκών βραβείων θεάτρου, του φεστιβάλ τζαζ, των μπιενάλε (εικαστικής και φωτογραφικής), των αναστημένων «Δημητρίων», των αξιόλογων μουσείων της Θεσσαλονίκης, της ιδιαίτερης λογοτεχνικής και μουσικής σκηνής της πόλης. Όλα αυτά, και πολλά άλλα μουσικά, θεατρικά και εικαστικά γεγονότα, οφείλουν να γίνουν κτήμα ολόκληρης της πόλης: του φοιτητόκοσμου, των εργαζομένων, του κάθε πολίτη. Διάσπαρτα παντού, όλο το χρόνο, σε όλο το μήκος και το πλάτος της πόλης, μπορούν να γίνουν αφετηρία πολιτισμικής ανάτασης και εξόδου από την καθημερινή μιζέρια.

Είναι σήμερα εφικτά όλα αυτά;

Αν όλα αυτά φαίνονται πολλά, μπορούν να γίνουν παράλληλα αλλά και σταδιακά, χωρίς άγχος και πίεση σε μια διαδικασία μετάβασης από μια αραχνιασμένη και χαμηλοτάβανη σε μια ανοιχτή, λαμπερή, ολόφωτη πόλη. Γιατί τα βασικά υλικά υπάρχουν: η γεωγραφική της θέση στο σταυροδρόμι των αξόνων, η στενή επαφή της με τη θάλασσα, η αμφιθεατρική της ανάπτυξη, ο νέος κόσμος και οι φοιτητές που της δίνουν ενέργεια και κίνηση, τα βυζαντινά μνημεία, η κατασταλαγμένη σοφία των ανθρώπων όταν βγαίνουν από τη μιζέρια της παθητικότητας που τους έχουν επιβάλει. Υπάρχουν όμως και αναγκαίες συνθήκες για αυτήν την αλλαγή: Οπωσδήποτε θα βοηθήσει η αλλαγή στη διοίκηση του Δήμου που κρατάει την πόλη αιχμάλωτη από το 1986. Οι δημοτικές εκλογές του 2010 θα είναι καθοριστικές για την υλοποίηση του σχεδίου που περιγράφηκε και για την μελλοντική πορεία της πόλης. Και βέβαια, πιο άμεσα, η ψήφος στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου. Το ΠΑΣΟΚ, με τον Γιώργο Παπανδρέου, είναι έτοιμο να αναλάβει ξανά την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας και να προχωρήσει σε θεμελιώδεις και προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που θα αντιμετωπίσουν τα νέα προβλήματα της οικονομίας και της κοινωνικής συνοχής, με το βλέμμα στραμμένο στο αύριο και στους πολλούς. Η Θεσσαλονίκη και η Ελλάδα χρειάζονται μια νέα μεγάλη αλλαγή. Για τη μεγάλη αυτή αλλαγή το ΠΑΣΟΚ διαθέτει ολοκληρωμένο σχέδιο αλλά και ανθρώπους με πείρα, ήθος και θέληση για δουλειά που θα το φέρουν εις πέρας.

o Tαχυδρόμος Σεπτεμβρίου στο Libre,

Το καλοκαίρι που μας πέρασε είχε πολύ ενδιαφέρον. Ήταν σίγουρα διαφορετικό από τα προηγούμενα. Τα ταξίδια σε Λονδίνο και Παρίσι. Οι παραστάσεις στην Επίδαυρο. Οι βόλτες στην Αθήνα. Η αναζήτηση στέγης στην πρωτεύουσα της Γηραιάς Αλβιώνας. Το πάθος με το blogging. Το πάθος γι'αυτή την πόλη, που μεγαλώνει, κοντά στον Σπύρο. Η αγωνία για το πρώτο μου βιβλίο. Η μικρότητες αυτής τις πόλης. Η έλλειψη αστικής/πνευματικής τάξης, που αποπροσανατολίζει τους πάντες. Η έλλειψη πνευματικής καθοδήγησης. Η απουσία πρωθυπουργού. Η έλλειψη σχεδίου. Η έλλειψη, γενικώς.Το μέλλον.

Αν με ρωτούσες λίγα χρόνια νωρίτερα, θα άνοιγα καβγά μαζί σου αν προασπιζόσουν την ανάγκη για μια ταξική κοινωνία. Αν ερχόσουν μπροστά στα μούτρα μου και μου πετούσες πως η αστική τάξη επιτελεί ένα ρόλο και είναι απαραίτητο κομμάτι αυτή της κοινωνίας. Θα τσατιζόμουν. Ο αποπροσανατολισμός, όμως και η παντελής έλλειψη στόχων, πράγμα που οσφραίνομαι καθώς μεγαλώνω, άλλα μου δείχνουν. Η ανάγκη για μια πεφωτισμένη τάξη που θα δρα πάνω από μικροσυμφέροντα και τακτικές, και με γνώμονα το κοινό καλό είναι αναγκαία. Σε κάθε κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της. Να λειτουργεί κάπως σαν αντίβαο και πνευματικό οδηγό, σε μια κοινωνία που πέρα από τη βίζιτα, τα φλας και τον εύκολο πλουτισμό, δεν παράγει τίποτα, απολύτως. Γι'αυτή μου τη μεταστροφή σημανατικό ρόλο έπαιξαν οι συνεχόμενες επισκέψεις μου στις πρωτεύουσες της Γαλλίας και της Βρετανίας και η συναναστροφή μου με τη νέα γενιά μιας κοινωνίας ανθρώπων, που νοιάζεται για το κοινό καλό. Που είναι “χορτάτοι”. Δεν έχουν στο μυαλό τους τη λαμογιά. Ούτε την κομπίνα. Αυτό λείπει αν γένει από την πόλη μας και σχεδόν από όλη τη χώρα, πλην μικρών εξαιρέσεων στην Αθήνα. Αυτά.

Ο ταχυδρόμος αυτό το μήνα ταξίδεψε πολύ. Και έχει προτάσεις. Όσοι αποφασίσετε να αφήσετε την πόλης μας τις ημέρες της Διεθνούς Εκθέσεως, για να αποφύγετε και την ταλαιπωρία, με προορισμό την Αθήνα σας έχω δύο προτάσεις, Η πρώτη, είναι το γνώριμο Mommys, Δελφών 4 στο Κολωνάκι. Ο χώρος, θα σας ταξιδέψει για ένα βράδυ κάπου μεταξύ Αβάνα (διακόσμηση) και Νέα Υόρκη (τέχνη). Ο χώρος πέρα από καταπληκτικό φαγητό, με αποκορύφωμα το ταρτάρ τόνου με φρεσκο λάιμ, προσφέρει καταπληκτικά cocktail, αλλά και τέχνη. Ρίξτε μια ματιά στους τοίχους και θα καταλάβετε πως οι πίνακες δεν είναι μόνιμο ντεκόρ αλλά είναι δημιουργήματα, άλλωτε ήδη γνωστών και άλλωτε ανερχόμενων καλλιτεχνών της Αθήνας και όχι μόνο.

Η δεύτερή μου πρόταση για την Αθήνα ονομάζεται Cucina Povera, Ευφορίωνος 13, στο Καλλιμάρμαρο. Αφού περπατήσετε αρκετά στα στενά του Μετς και μυρίσετε τα ανθισμένα άνθη από τις βοκαμβίλιες που πλημμυρίζουν τον αέρα θα βρείτε χωμένο σε ένα πεζόδρομο αυτό το εστιατοριάκι που αν και “φτωχό”, είναι αρκετά πλούσιο. Τα πιάτα αλλάζουν εβδομαδιαία, με κορυφαίο το καλκάνι. Το προτείνω ανεπιφύλακτα για οινόφιλους, μιας και η λίστα κρασιών είναι ασυναγώνιστη.

Κάποιοι άλλοι από εσάς, θα επιλέξουν να κάνουν τις διακοπές τους τον Σεπτέμβριο. Όσοι επιλέξετε για προορισμό το Παρίσι, σας έχω δύο προτάσεις, που θα σας γοητεύσουν. Η πρώτη είναι το Taillevent. Το εστιατόριο είναι από αυτά που βλέπουμε στις ταινίες. Στις ακριβές παραγωγές. Στην είσοδο, μας περίμενε ο καπετάνιος (ο κύριος με το καπέλο που ανοίγει την πόρτα του ταξί και του κτιρίου). Μία άλλη κυρία, πήρε τα σακάκια μας. Μία άλλη, μας ζήτησε την κράτηση. Συστηθήκαμε. Ενθουσιάστηκε που είμαι Έλληνας. Μου μίλησε για τον Αλιάγα που είναι φίλος της.

Επιλέξαμε το μενού της αναζήτησης για να γνωρίσουμε την κουζίαν. Το πρώτο κυρίως πιάτο, ήταν φιλέτο μαριναρισμένο σε κρασί για περισσότερο από 2 μήνες και σιγοψημενο σε πήλινο σκεύος για περισσότερο από μία ώρα. Το δεύτερο κυρίως πιάτο, ήταν λαβράκι. Φιλέτο από ψάρι ημέρας που ταξιδεύει απευθείας από τα Γαλλικά παράλια. Τα κρασιά που συνόδευσαν το δείπνο μαγευτικά, επιλεγμένα από τον sommelier, που βρίσκεται εκεί για τη δική σας ικανοποίηση. Απαραίτητη κράτηση,περίπου 30 ημέρες πριν την επίσκεψή σας στο εστιατόριο. Το δεύτερο εστιατόριο, που δεν πρέπει να παραλείψεται να επισκεφτείτε είναι το Fontaine Gaillon, που ανήκει κατά το ήμυσι στον Gerard Depardieu και βρίσκεται στην Place Madelene. To κυρίως πιάτο μου, που ήταν βασιλικό λιθρίνι ψημένο με βασιλικό. Βασιλικό πιάτο, αν και καθέτος και οριζοντίος κατά του κληρονομικού χαρίσματος της διαδοχής. Το πιάτο μοσχομίριζε μεσόγειο και θάλασσα. Εδώ, πρέπει να αναφέρω και ένα δεύτερο πιάτο, που δεν ήταν άλλο από αστακό αργοψημένο στη θράκα μέσα σε πήλινο σκεύος. Κάτι παρόμοιο είχαμε δοκιμάσει στο L' Atelier, του Joel Robuchon, του Λονδίνου.Αν είστε τυχεροί, ίσως πέσετε επάνω στον μέγα μάγιστρο του Γαλλικού Κινημτογράφου.

Για τελευταίο προορισμό άφησα το Λονδίνο. Αν είστε φοιτητής/τρια, ή αν ο δρόμος σας, σας φέρει στην πρωτεύουσα της Γηραιάς Αλβιώνας τους πρώτους μήνες του φθινοπώρου, μην παραλείψετε να πάρετε μια γεύση από το Turn Wine In To Water. Ένα πολύ πρωτοποριακό γεγονός, όπου μεγάλοι σεφ της κουζίνας μαγειρεύουν χωρίς αμοιβή και σερβίρουν σε χαμηλές τιμές. Τα έσοδα των συγκεκριμένων πωλήσεων θα δοθούν στη Δράση Κατά της Πείνας στον Πλανήτη (action against hunger). Με λίγα λόγια, θα φάτε καλά, αλλά θα βοηθήσετε να φάνε και κάποιοι που δεν μπορούν. Δϋο σε ένα. Γι'αυτόν ακριβώς το λόγο, προτιμήστε το St John (Spittafileds), το Fat Duck (Blumenthal) και το μεγάλο δείπνο που θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Μέγαρο όπου οι κορυφαίοι σεφ του κόσμου θα μαγειρέψουν για εσάς. Μία εμπειρία ζωής. Συνδιάστε το με το Open House London 2009, μια μοναδική εμπειρία για αρχιτέκτονες, διακοσμητές και όλους εμάς που μας αρέσουν τα όμορφα κτίρια.

Κλείνοντας, θα σας αφήσω με τις γνώριμες συμβουλές του Γαλανού για 2 κρασιά (www.krasiagr.blogspot.com), Το πρώτο είναι το το Νεοζηλανδέζικο Cloudy bay Te Koko, 2006. Ενα sauvignon blanc απο το Marlborough περασμένο απο βαρέλι για 18 μήνες(12 μήνες με τις οινολάσπες). Καθαρό μέτριο λεμονί,μύτη έντονη πλήρως εξελιγμένη με αρώματα μάνγκο, κίτρο, φρούτα του πάθους, λεμονόχορτο και βανίλια. Το δεύτερο, το Άδολη Γης 2008 (ροζέ). Καθαρό ελαφρύ πορφυρό με καθαρή έντονη μύτη και αρώματα κόκκινων φρούτων,φράουλας,βύσσινου και μύρτιλου. Στόμα σχεδόν ξηρό,μέτριας οξύτητας,αλκοόλ 13% σώμα μέτριο με αρώματα κερασιού,φράουλας,ώριμης ντομάτας και γλυκών μπαχαρικών.Επίγευση μέτρια+, καλής ποιότητας, έτοιμο για κατανάλωση, ιδιαίτερα δίπλα σε σαλάτες, (ιδανικό με cheasar's), θαλασσινά με ελαφριές κόκκινες σάλτσες και φαγητά με γλυκόξινες γεύσεις. Μια πολύ δροσερή, απολαυστική και άκρως καλοκαιρινή πρόταση. Το καλοκαίρι είναι ακόμα εδώ. Στην υγεία μας!

Καλημέρα λέμε!

Και το πανηγύρι συνεχίζει να μας τρελαίνει! Καλή Παρασκευή, weekend is coming!