Ευτυχισμένα και Χαρούμενα Χριστούγεννα!

Χαρουμενος ο Καινουριος Μεσαιωνας*. Περιοδικό Biscotto.

Τον τελευταιο καιρο φαινεται πως ολα εχουν αλλαξει. Τιποτα δεν ειναι πια το ιδιο. Οι ματιες των ανθρωπων σε κοιτουν καχυποπτα. Αν εχεις ακριβο αυτοκινητο, μαλλον θα ησουν κλεφτης, αν ζεις τη ζωη σου και απολαμβανεις τα ομορφα πραγματα που σου προσφερει, μαλλον θα κλεβεις την εφορια.Σιγουρα πραγματα.

Απο το "αθωος μεχρι αποδειξεως του εναντιου" φτασαμε στο "ενοχος μεχρι αποδειξεως οτι πληρωσες την εργοδοτικη/ασφαλιστικη εισφορα σου". Μικροι και μεγαλοι, νομοταγεις και παρανομοι, νεοφτωχοι και μη, πρωην νεοπλουτοι και πολιτικοι εχουν επειδωθει σε ενα κυνηγι μαγισσων. Ανελεητο. Οχι ασκοπα, αλλα πολλες φορες αδικα.

Η ελληνικη ιστορια ζηλεψε το μερίδιό της απο το Μεσαιωνα που δεν εζησε και σκεφτηκε πως:
Να μια ευκαιρια!

Voila la joyeux meyon-age!
Το αξιοπεριεργο και η παγκοσμια πρωτοτυπια ομως ειναι οτι σ'αυτον τον τοπο δεν φωναζουν μονο οι νοικοκυρηδες αλλα και οι κλεφτες. Ειμαι βεβαιος πως πολλοι απο αυτους που φωναζουν, υπηρξαν μερος ενος συστηματος που τωρα φαινεται να χανουν τα ηνια.

Πραγματικα, δεν ξερω αν μεχρι να διαβασετε αυτες τις γραμμες εχουμε ευρω, δραχμη, μαρκο ή τοπικο νομισμα πχ. οβολλο (με δυο λαμδα για να ακουγεται ακομα πιο τοπικο). Η ουσια ομως ειναι πως οτι νομισμα κι αν εχουμε, οποια κι αν ειναι η θεση μας στον κοσμο αν δεν φτιαξουμε μια κοινωνια ανθρωπων ελπιδα ως συνολο δεν εχουμε.

Το 2012 που θα υποδεχθουμε σε λιγες μερες συμπληρωνονται 100 χρονια απο την απελευθερωση της Θεσσαλονικης αλλα οπως φαινεται αυτο δεν μας βοηθησε καθολου στη δημιουργια μιας κοινωνιας που θα λειτουργει οπως τα πεντε δαχτυλα του ενος χεριου. Ο καθενας τραβηξε το δρομο του. Αν ουτε τωρα ο δρομος δεν γινει μονοδρομος, ειναι βεβαιο πως θα γινει αδιεξοδο.
Για το καλο μας ας αλλαξουμε ροτα.

Καλες γιορτες και θερμες ευχες για Χρονια Πολλα, Καλα Χριστουγεννα!

* Το βραβειο πρωτοτυπου στολισμου στο Seven Gallery

Στη Θεσσαλονίκη Jeep ασθενοφόρο που θα τρέξει στο ράλλυ της Μογγολίας

Κατέφθασε στη Θεσσαλονίκη, το Jeep Ασθενοφόρο με το τετραμελές πλήρωμά που ξεκίνησε από το Δυτικό Sussex του Ηνωμένου Βασιλείου και έχει ως τελικό προορισμό τη Μογγολία. Πρόκειται για τέσσερις φίλους που αποφάσισαν να συμμετάσχουν στο Adventurists Mongol Rally 2011 και στο τέλος να δωρίσουν το όχημα συμμετοχής στους κατοίκους ενός μικρού χωριού της ασιατικής χώρας.

Ο George σκηνοθέτης, ο Gabriel αρχιτέκτων, η Lizzie ψυχίατρος και η Ellen επικοινωνιολόγος, έκριναν ότι αυτό που χρειάζονται περισσότερο οι κάτοικοι του συγκεκριμένου χωριού είναι ένα ασθενοφόρο που μπορεί να κινείται με άνεση στα όρη της Μογγολίας. Μέχρι σήμερα εάν κάποιος από τους χωρικούς έπρεπε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο ταξίδευε με συμβατικό ασθενοφόρο μέχρι και τρεις ημέρες.

Το πλήρωμα του ασθενοφόρου θα φιλοξενήσει και θα ξεναγήσει στη Θεσσαλονίκη ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Νέο Πρόσωπο για το Δήμο Πυλαίας Χορτιάτη», Νίκος Νυφούδης.

The Hunger

Ένα από αυτά τα μεσημέρια του καλοκαιριού που χωρίς να γνωρίζεις το γιατί, σου καρφώνεται ένας άσχετος προβληματισμός, εμένα μου καρφώθηκε το εξής: αν αυτή η παγκόσμια τάση προς το φαγητό, - που φαγητό βλέπε: πείνα - μπορεί να συνδεθεί με την πείνα της ψυχής στην οποία μάς οδήγησε η παγκόσμια ευημερία που κυριάρχησε τα τελευταία 15 χρόνια.

Σήμερα ερχόμαστε να πληρώσουμε τις συνέπειες μιας ξέφρενης ζωής που κοιτώντας πίσω είναι λίγο πολύ αστεία αυτά που μας προσέφερε: ένα αυτοκίνητο 5000 κυβικά, ένα διαμέρισμα επιπλωμένο με ακριβά έπιπλα, εντυπωσιακά ρούχα, μπουζούκια και ένα φαγητό που απείχε από την ποιότητα όσο η γη από τη σελήνη. Ενοχοποιήσαμε το κριθαράκι με φρέσκια ντομάτα της γιαγιάς, ξεχάσαμε τη γεύση από τις φακές, τις μυρουδιές από τα βοτάνια, την αίσθηση από το υγρό σιτάρι στα τέλη του Ιούνη και όλα αυτά που μας θύμιζαν μια άλλη Ελλάδα που για κάποιο λόγο δεν μας άρεσε.

Θυμάμαι πως όταν ζούσαν ο παππούς και η γιαγιά στην Πυλαία, χωριό ακόμα, με πολλούς χωματόδρομους και χαμηλά σπίτια, χωρίς περιφερειακό δρόμο για το αεροδρόμιο, τα πράγματα ήταν πιο απλά. Το πρωί ζεστό ψωμί με βούτυρο και μέλι ήταν όλα όσα μπορούσε κάποιος να ζητήσει. Μετά παιχνίδι μετά μανίας και διάλλειμα για κεράσια ή φράουλες (ανάλογα με το μήνα) από το μπαξέ μας στην παραλία της Πυλαίας. Ύστερα ύπνος και το απόγευμα ψωμί, βούτυρο με ζάχαρη και μαζί μια μυρωδιά από τα ανθισμένες τουλίπες της γιαγιάς, κάτω στη γη. Κατάχαμα.

Το μεσημεριανό φαγητό ήταν ιεροτελεστία. Ο παππούς, έμπειρος μάγειρας, έχτισε μόνος του τον φούρνο με ξύλα, που ευλαβικά «άναβε» φωτιές μια φορά την εβδομάδα για πίτες και μαγειρευτά. Κριθαράκι με κρέας και μεγάλα κομμάτια κανέλας, σπανακόπιτα με φύλλο που να λειώνει στον στόμα, κατσικάκι με όλα τα βότανα της αυλής και το αγαπημένο πάντα συνοδευτικό πατάτες ριγανάτες με λεμόνι. Αχ αυτές οι πατάτες να λειώνουν σαν μέλι…

Σήμερα, φαίνεται να γυρνάμε σ’ αυτό το καλό φαγητό, σαν αυτή την αίσθηση της νοσταλγίας. Κι αναρωτιέμαι, αν αναζητούμε πραγματικά αυτές τις βγαλμένες από τον ουρανό γεύσεις ή τη χαμένη αθωότητα εκείνων των χρόνων, που τώρα θα θέλαμε να έχουμε δίπλα μας για να κλειστούμε στην αγκαλιά τους. Ακόμα όμως κι αν αυτό δεν γίνεται, η μυρωδιά από το κριθαράκι όταν βγαίνει, τώρα πια, από το φούρνο του θείου Αντώνη στην Επανομή με κάνει να νοιώθω ξανά παιδί. Κι αναρωτιέμαι με τον εαυτό μου πως κάποτε αυτό από μόνο του δεν ήταν αρκετό. Μια Ελλάδα που μας φτιάξανε κι εμείς ακολουθούσαμε. Σήμερα έχουμε ευθύνη να τα κάνουμε όλα σωστά...

1+1 CHARITY DINNER

Σήμερα μαγειρεύουμε μαζί με την Χριστίνα Κανατάκη και την Στέλλα Καραγιαννίδου στο εστιατόριο Banquet. Για κάθε ένα δικό σας γεύμα, ένα δεύτερο προσφέουμε σε Ίδρυμα της πόλης, σε συνανθρώπους μας που το έχουν ανάγκη.

Όσοι δεν έχετε εγκαταλείψει την πόλη και βρίσκεστε ανάμεσά μας, σας περιμένουμε!

Μενού

Κρύα σούπα ντομάτας με γιουβαρλάκι τραχανά

Φλογέρα με επικάλυψη μαρμελάδα φράουλα

Γαρίδες με δροσερή μαρμελάδα ντομάτας και φύλλα ρόκας

Στήθος κοτόπουλο μαριναρισμένο με γιαούρτι και lime

Peach Cobbler

Τιμή Μενού: 20 €
Για κρατήσεις καλέστε στο 2310-228520 Δημητρίου Γούναρη 7 ( Πλατεία Φαναριωτών)

Τουρισμός - Ελλάδα σημειώσατε Χ.

Το πήρα απόφαση. Το θεωρώ μεγάλη πολιτική ευθύνη αλλά και επιλογή να ανοίξω από αυτό το blog μια κουβέντα για τον τουρισμό αυτής της χώρας. Ο ερασιτεχνισμός και η ανευθυνότητα όλων των κυβερνήσεων από τη μεταπολίτευση και έπειτα έχει αφήσει τη χώρα σε επικοινωνιακό επίπεδο στον πάτο. Η ευθύνη όλων μας είναι τεράστια. Η σπατάλη ακόμα πιο τεράστια.

Είναι ο μόνος δρόμος όμως για να αναπτύξει η χώρα ένα ρεαλιστικό σχέδιο ανάπτυξης σε βάθος δεκαετίας. Είναι τουλάχιστον λυπηρό να ακούω από τουριστικούς παράγοντες πως "ευτυχώς υπάρχει η κρίση στην Αίγυπτο και τη Μέση Ανατολή και φέτος θα δουλέψουμε".

Η χώρα έχει το χαβιάρι του τουρισμού και δεν μπορεί να το σερβίρει σαν ταραμά. Φτάνει πια!

Όσοι πιστοί προσέλθετε. Ιδέες, προτάσεις, δράσεις και σχέδια μπορείτε να τα αποστείλετε και στο nyfoudis@yahoo.gr.   

Καλή εβδομάδα!

Καλημέρα! Ελπίζω να σας έλειψα...

Πάνε δύο εβδομάδα που το πάθος μου να αλλάξουμε κάτι, να σπρώξουμε τη ρόδα να γυρίσει πιο γρήγορα σ'αυτό το μικρό κομμάτι γης που το λέμε Χορτιάτη, με τράβηξε λίγο από το μπλοκάκι μου. Οι καθημερινές αναρτήσεις με πληροφορίες για το 1ο Μονοπάτι Γαστρονομίας νομίζω πως καταλάμβαναν τον περισσότερο χώρο. Μου έλειψε πολύ να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί σας και μου έλειψε αυτή η ψυχαναλυτική διάθεση που τόσα χρόνια κυριαρχεί εδώ. Με όποιο κόστος μερικές φορές μιας και θυμάμαι τον επικεφαλής του ΚΚΕ στο Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη να περιφέρει εκτυπωμένο κείμενο του ταχυδρόμου. Βλέπεις, αν δεν είδαι ή δεν έχεις υπάρξει blogger στη ζωή σου δεν μπορείς να καταλάβεις ότι anything said in this blog stays in this blog. Και όταν λέω blog εννοώ τετράδιάκια σαν και τούτο εδώ που αποτελούν σχεδία επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών με φίλους μακρινούς. Άλλο τα ενημερωτικά blogs που προσφέρουν ειδήσεις και πληροφορίες και άλλο αυτού του είδους blogs. 

Επέστραψα λοιπόν και συνεχίζουμε με τον ίδιο προβληματισμός για μια καλύτερη καθημερινότητα, για μια διαφορετική ποιότητα ζωής. Θυμίζω ένα κείμενό μου που παραμένει τόσο επίκαιρο όσο ποτέ:

"Απόγευμα φθινοπώρου στο κέντρο της πόλης. Ένα παιδί πασχίζει να καθαρίσει τα τζάμια του αυτοκινήτου μιας τύπισσας που φτιάχνει τα μαλλιά της στον καθρέφτη. Ένας σκύλος που του έχουν κλέψει την περηφάνια κοιμάται στο γρασίδι μιας πόλης που δεν ονειρεύεται. Κι όμως, όταν είσαι μακριά, σου μοιάζουν όλα αυτά τόσο ωραία, που σε καλούν σαν άλλες σειρήνες να επιστρέψεις. Και επιστρέφεις. British Airways. Κι ενώ βλέπεις το αεροπλάνο να προσγειώνεται, νοιώθεις μια χαρά ανείπωτη στης καρδιάς σου τους χτύπους, ακούγοντας τον πιλότο να λέει: « Η θερμοκρασία στην Ξεσσαλονίκη θα είναι…».

Και παίρνεις τις βαλίτσες γεμάτος προσμονή να δεις οικογένεια, φίλους και γνωστούς, να δεις τον σκύλο που, αν και δεν βρίσκει γρασίδι να ξαπλώσει, έχει βρει μια καβάτζα, και ποιος ξέρει τι νομίζει στο μυαλό του πως μπορεί να είναι. Ίσως γρασίδι next generation. Και είναι αλήθεια. Δεν υπάρχει πιο ωραία μυρωδιά από αυτή της πόλης την πρώτη μέρα που γυρνάς. Και το αεράκι το δικό της δε συγκρίνεται, όσα απογεύματα κι αν έχεις περάσει στο High Park. Όσα κοπλιμέντα κι αν έχεις ακούσει στο Notting Hill. «Είσαι Έλληνας στ’ αλήθεια; Γιατί νόμιζα ότι είσαι Ισπανός;» «Γιατί τους έχετε υπερεκτιμήσει», απαντούσα! «Έλληνες ήταν οι Θεοί». Και έρχεται το πρώτο πρωινό αεράκι, μετά το πρώτο ξενύχτι με τα φιλαράκια να σου λένε ιστορίες που έχεις χάσει. Για γκόμενες ξανθιές, ψηλές, λεπτές, για τον γκέι που τους έκανε καμάκι, έξω από το «Θερμαϊκό». Κι αν ο χρόνος σταματούσε σε εκείνο το σημείο, όλα θα ήταν τόσο ονειρικά. Έλα, όμως, που δεν σταματά, κι όσο περνάει ο καιρός, αρχίζουν να σου λείπουν οι Coldplay που είδες στο Λονδίνο, σου λείπει ο Fiennes που έβλεπες στ δύο μέτρα στο Epitafy for George Dillon στο Albert Theatre. Και, φυσικά, δε σου λείπουν επειδή τα έβλεπες εκεί, στην ξενιτιά. Και η ξενιτιά φαντάζει ωραία όταν είσαι σπίτι. Όμως, σου λείπουν, γιατί ξέρεις πως εδώ, σε αυτήν την πόλη ποτέ δε θα τα δεις. Και φεύγεις. Άλλος για την Αθήνα, άλλος για το Λονδίνο, Παρίσι. Και όπου σε βγάλει ο δρόμος. Κι εγώ μένω εδώ. Για την ακρίβεια, μεταξύ εδώ κι εκεί. Γιατί, αν πάω εκεί, ποτέ δε θα είμαι μόνο εκεί. Αλλά και εδώ να μείνω, δε θα είμαι ποτέ εδώ. Και θα γίνω πενήντα, και θα λέω όλα αυτά που έλεγαν οι πενηντάρηδες όταν ήμουν είκοσι πέντε. Όλα αυτά που, όταν τα άκουγα, χαμογελούσα, και έλεγα: «Εγώ ποτέ δε θα τα πω!».

Και στέκω εδώ να κοιτώ το νερό. Αλλά, μα την αλήθεια, δεν ξέρω αν βλέπω το νερό της Νύφης του Θερμαϊκού ή το νερό του Τάμεση ή αυτό του Σηκουάνα. Κι εκεί που το νερό κυλά, μια λάμψη στο μυαλό μου, μου λέει: Γιατί να μη φέρω το εκεί εδώ; Γιατί να μην αλλάξουμε την πόλη; Να μην αλλάξουμε διάθεση, ζωή και όνειρα; Και προσπαθώ. Γιατί αυτή η πόλη έχει ανάγκη από προσπάθεια. Και τότε θυμάμαι ένα φίλο μου αδερφικό, που στα δεκαέξι, με το άγχος να μην μας πιάσουν, έγραφε στον τοίχο του σχολείου: «Κάντε Επάνταση, τώρα!». Κάντε τη λοιπόν την επανάστασή σας ξεκινώντας από σήμερα, κάντε τη. Τώρα είναι ο καιρός!"

Τώρα λοιπόν ήρθε ο καιρός να κάνουμε την επανάσταση στην πράξη. Τέρμα οι διαμαρτυρίες και τα ψεύτικα λόγια. Ώρα για πράξεις... 

the fashion room service

1 απόγευμα, 1 ξενοδοχείο, 17 δωμάτια, 17 συμμετέχοντες σχεδιαστές και labels, 1 πάρτυ.

Μετά τη μεγάλη επιτυχία του πρώτου Fashion Room Service που πραγματοποιήθηκε από το περιοδικό OZON RAW το Σάββατο 19 Φεβρουαρίου στο ξενοδοχείο Semiramis στην Αθήνα, η διοργάνωση ταξιδεύει βόρεια και φιλοξενείται στο ξενοδοχείο The Excelsior της Θεσσαλονίκης, την Κυριακή 20 Μαρτίου σε μια παραγωγή για τις ανάγκες της οποίας ενώνουν τις δυνάμεις τους το περιοδικό OZON RAW και o OFF RADIO.

Νέοι σχεδιαστές και labels παρουσιάζουν μέρος των τρεχουσών συλλογών τους σε ένα πρωτότυπο happening μέσα από τα δωμάτια του ξενοδοχείου, επικοινωνώντας με έναν πιο δημιουργικό τρόπο την αισθητική τους.

Την Κυριακή 20 Μαρτίου από τις 15.00 έως τις 22.00 τα δωμάτια του ξενοδοχείου The Excelsior φιλοξενούν για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη ένα διαφορετικό fashion event που υπόσχεται μόδα, στυλ αλλά και την ατμόσφαιρα ενός πραγματικού fashion party, το οποίο θα διαρκέσει έως τις 24.00, στο μπαρ του ξενοδοχείου. Εκεί θα βρίσκονται και 4 αγαπημένα, απολαυστικά cocktails Smirnoff Mojito, Cosmopolitan, Caipiroska και Jose Guervo Margarita, τέλεια μιξαρισμένα σε μπουκάλι για να τα απολαύσετε στο Fashion Room Service.

Τα 17 δωμάτια του πρώτου και δευτέρου ορόφου μετατρέπονται σε pop-up fashion showrooms κατάλληλα για να υποδεχτούν τους καλεσμένους του Fashion Room Service και να παρουσιάσουν τις νέες τάσεις και ό,τι πιο φρέσκο δημιουργεί τη μόδα σήμερα.

Νέοι σχεδιαστές και labels παρουσιάζουν μέρος των τρεχουσών συλλογών τους σε ένα πρωτότυπο happening μέσα από τα δωμάτια του ξενοδοχείου, επικοινωνώντας με έναν πιο δημιουργικό τρόπο την αισθητική τους.

Την Κυριακή 20 Μαρτίου από τις 15.00 έως τις 22.00 τα δωμάτια του ξενοδοχείου The Excelsior φιλοξενούν για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη ένα διαφορετικό fashion event που υπόσχεται μόδα, στυλ αλλά και την ατμόσφαιρα ενός πραγματικού fashion party, το οποίο θα διαρκέσει έως τις 24.00, στο μπαρ του ξενοδοχείου.

Εκεί θα βρίσκονται και 4 αγαπημένα, απολαυστικά cocktails Smirnoff Mojito, Cosmopolitan, Caipiroska και Jose Cuervo Margarita, τέλεια μιξαρισμένα σε μπουκάλι για να τα απολαύσετε στο Fashion Room Service.

Τα 17 δωμάτια του πρώτου και δευτέρου ορόφου μετατρέπονται σε pop-up fashion showrooms κατάλληλα για να υποδεχτούν τους καλεσμένους του Fashion Room Service και να παρουσιάσουν τις νέες τάσεις και ό,τι πιο φρέσκο δημιουργεί τη μόδα σήμερα.

—

1 afternoon, 1 hotel, 17 hotel rooms, 17 participating designers and labels, 1 great party.

After the great success of the first ‘Fashion Room Service’ that was hosted by OZON RAW magazine on Saturday 18th February at Semiramis Hotel in Athens, “Fashion Room Service’ is going north at The Excelsior Hotel at Thessaloniki with the collaboration of OZON RAW magazine and OFF RADIO.

‘Fashion Room Service’ participating designers share from hotel rooms their aesthetics though the most creative and interactive way.

On Sunday 20th March, The Excelsior Hotel is going to host the first ‘Fashion Room Service’ in Thessaloniki 17 participants, while the guests will have the opportunity to see, feel, try on and even buy from pop-up showrooms the newest collections. The meeting is going to come to a pick at the after party in The Excelsior’s lounge bar.

Καλή Αρχή Doc Fest!

Άλλη μια γιορτή της πόλης ξεκινά σήμερα! Happy viewing!

Σε μία κόλλα χαρτί

Τετάρτη βράδυ. Μία εκπληκτική παράσταση. Θυμίζει σε όλους εμάς τους νεότερους, τί ήταν αυτό που άλλαξε στην μεταπολίτευση. Τί υπήρχε (τίποτα) προτού εγκθιδρυθεί η δημοκρατία αυτής της χώρας. Φασισμός. Αστυνομοκρατία.

Αυτό το θεατρικό ντοκιμαντέρ μας θυμίζει και κάτι άλλο. Ού μπλέξεις με τη δικαιοσύνη. Δίκιο δεν θα βρεις. Μακριά και αγαπημένοι, που λένε.

Σε μια σκευωρία της κοινωνίας. Της χούντας. Του μπουρδέλου αυτού που λεγόταν Ελλάδα. Τότε. Δύο ανθρώπινες ψυχές χάθηκαν και άλλες πόσες έμμεσες απώλειες.

Σήμερα, σε μια προσπάθεια πραγματικής επανίδρυσης του κράτους όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά. Να τα γνωρίζουμε.
Να την δείτε την παράσταση "Σε μια κόλλα χαρτί", στο Αμαλία, σε σκηνοθεσία Στάθη Μαυρόπουλου. Ένα μικρό διαμάντι. Θα σας πάρει 60 λεπτά να τη δείτε, αλλά θα δώσει πολύ τροφή για σκέψη...
.

Θεσσαλονίκη 2014. Candidate city! Διαδώστε το!

Πεισμώσαμε και θα το πετύχουμε!Ή βοήθεια όλων μας είναι απαραίτητη!

Διαδώστε το!

Spread the news!

Thessaloniki candidate city for Youth Capital 2014!

Αργοφαγείον! (Argofageion!)

Πραγματικά, νομίζω πως αυτό που χρειάζεται η πόλη, αν επιθυμεί να αναβαθμίσει το επίπεδο των υπηρεσιών που προσφέρει, να θεσπίσει συγκεκριμένους κανόνες και προϋποθέσεις βαθμολογίας για αυτού του τύπου τις επιχειρήσεις. Αυτό κρίνεται ακόμα πιο αναγκαίο όταν αφορά το φαγητό.

Η Θεσσαλονίκη ανέκαθεν ήταν μία από τις πόλεις της ταβέρνας και έχει αναδείξει στο παρελθόν εξαιρετικά ταβερνεία που είχαν κερδίσει εθνική αλλά και διεθνής φήμη. Ποιος δεν θυμάται τα Κερδύλια της Πυλαίας, τον Σωτήρη Αδαλάκη στο Λιμάνι και πόσα άλλα.

Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν οι ταβέρνες βιομηχανοποιήθηκαν, όταν ο φούρνος μικροκυμάτων μπήκε στην κουζίνα και πόσα άλλα. Πολλά από τα προβλήματα θα είχαν λυθεί εάν υπήρχε έλεγχος και επιβράβευση για τους καλούς. Από αυτό εδώ το ιστολόγιο το κάνουμε συχνά...

Η τελευταία γευσιγνωσία μάς οδήγησε σε ένα αγαπημένο στέκι, Το Αργοφαγείον της Απελλού, στο 6. Ένα μικρό ταβερνάκι, που δεν το πιάνει το μάτι σου. Από τη στιγμή όμως που θα καθίσεις στο τραπέζι και θα δεις τον κατάλογο θα μείνετε με ανοιχτό το στόμα. Νομίζω πως το Αργοφαγείο αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα γαστροταβέρνας στη Θεσσαλονίκη.    

Ο χώρος ζεστός και οικείος. Μόνο 10 τραπέζια οπότε σεβαστείτε αυτούς που αναμένουν και ανυπομονούν...

Ο κατάλογος αριθμεί 12 σελίδες. Τα ορεκτικά και τα πρώτα κερδίζουν το παιχνίδι. 

Λίγα χύμα κρασιά καλή ποιότητας και μικρή ποικιλία εμφιαλωμένων.

Τις εντυπώσεις κερδίζει ο πίνακας που έχει τα πιάτα ημέρας που αλλάζει καθημερινά.
Κάθε φορά και μια καλύτερη πρόταση.

Η σαλάτα με το σταμναγκάθι και το λόλο ρόσο κερδίζει τις εντυπώσεις κι αν και πικρή σας γλυκαίνει.

Ο ντάκος σαν σε Κρήτη.

Η φάβα ισορροπημένη.

Οι αγκινάρες το must have της γαστροταβέρνας.

Η καπνιστή γλώσσα καλή αλλά, καλύπτει την γεύση της τόσο το καπνιστό, που χάνει λίγο σε διάρκεια.

Μη φοβάστε τις πατάτες (όταν είναι φρέσκες και σε καλό λάδι τηγανισμένες). Εδώ είναι.

Οι γαρδουμπίτσες σαν τη μαμάς. Μούρλια.

Μια καυτερή (πραγματικά) για να μην ξεχνιόμαστε.

Το camembert με μαρμελάδα από βατόμουρα είναι μια αποκάλυψη!

Η καπνιστή μπριζόλα can't miss.

Στο τελείωμα ο σιμιγδαλένιος χαλβάς φτιαγμένος στο λεπτό ολοκληρώνει ένα πολύ καλό γεύμα που θα σας αφήσει με τις καλύτερες των εντυπώσεων.

Βαθμολογία στην Κατηγορία Γαστροταβέρνα

Περιβάλλον: 4/5

Εξυπηρέτηση:4/5

Φαγητό:4,5/5

Τιμές:4/5

Κριτική: Proud to have it in town!

Αλλαγή νοοτροπίας!

Δημοτική Αστυνομία.

Ωραία πράγματα.

Ποδήλατα στο μετρό!

"Φίλοι, σήμερα εμείς οι ποδηλάτες χαιρόμαστε γιατί επιτέλους ανοίξαμε την πόρτα του μετρό στο ποδήλατο! Από 1ης Μαρτίου θα επιτρέπεται τις Κυριακές μετά τις 12 το μεσημέρι κ τις Τετάρτες μετά τις 18.00. Ευχαριστούμε ιδιαιτέρως τον υφυπουργό Μεταφορών κ. Σπύρο Βούγια αλλά και τη διοίκηση της ΑΜΕΛ ΑΕ για τις ουσιαστικές συναντήσεις κ συζητήσεις που είχαμε μαζί τους, μεταφέροντας τους το χρόνιο αίτημα της ποδηλατικής κοινότητας. Ο κ. Βούγιας μάς εξέπληξε με την ταχύτητα των αποφάσεων του κ την ικανότητα του να αντιλαμβάνεται τις ανάγκες της κοινωνίας των πολιτών".

Buy Buy an American Pie!

Ο πρώτος Γενάρης της νέας δεκαετίας πρέπει να ομολογήσω πως ήταν απολογιστικός. Έβλεπα γύρω μου μια γενική ηρεμία και έναν σκεπτικισμό που αν τον αισθανόμουν πέντε χρόνια πριν, θα έλεγα πως ο κόσμος βρίσκεται σε βαθειά κατάθλιψη, πως με κάτι μας ξεκάζουν και όλα αυτά που λέμε χαριτολογώντας αλλά με πολύ ουσία…

Αν βέβαια, είχαμε καταφέρει να διακρίνουμε νωρίτερα όλα αυτά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα, ίσως και να τα είχαμε προλάβει. Παρακολουθώντας βέβαια τη νέα ταινία του Michael Douglas, Wall Street: Money Never Sleeps, είμαι ακόμα πιο σίγουρος πως κάποιοι γνώριζαν αλλά στα κρυφά. Μάλιστα, είμαι σίγουρος πως είναι οι ίδιοι άνθρωποι που την έβγαλαν καθαρή. Παρόλα αυτά είναι καταπληκτική ταινία, μην τη χάσετε!

Για ακόμα μία φορά, η δική μας γενιά θα πρέπει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά και να είστε σίγουροι πως θα το κάνει. Έτσι ακριβώς όπως ζωντάνεψε περιοχές που μέχρι χθες ήταν χαμένες στο χρόνο. Καλαποθάκη, Βαλαωρίτου, Λιμάνι, Λαδάδικα.



Noooooon Cafe

 Η δική μας γενιά την είδε αλλιώς και δεν χρειάζεται να καθίσει στα ιλουστρασιόν καφέ της παραλιακής και να πληρώσει 4,5 ευρώ έναν καφέ. Κάθεται στον προβλήτα και απολαμβάνει το ηλιοβασίλεμα, ενώ μετά χάνεται στα στενά της όμορφης Θεσσαλονίκης. Αυτή είναι η γενιά του ’70, του ’80 και έρχεται και το ’90.

Ο μήνας που μας πέρασε άφησε πολλές καλές πληροφορίες και ένα restaurant review. Ξεκινώντας από την πόλη μας, έχουμε το ολοκαίνουριο Noon στη γωνία Μητροπόλεως & Κ. Ντηλ, το Azzuro στη Θ. Σοφούλη και το Αλέα (παλιό αλλά κλασικό) στην Ισαύρων. Το review αφορά το Λονδρέζικο εστιατόριο Angelus, που το 2009 βραβεύτηκε από το κοινό της Βρετανικής πρωτεύουσας.

Το Noon είναι μάλλον το πιο όμορφο μικρό-καφέ του κέντρου. Ο διακοσμητής Καραλάζος φαίνεται πως μετά το Banquet και το Les Zazous έκανε πάλι το θαύμα του. Με το δικό του ψωμί, που ζυμώνεται από τις 4 τα ξημερώματα, τις φρεσκοψημένες πιτούλες και τον σταθερά καλό καφέ ανεξαρτήτως barista εισβάλλει στην καθημερινότητά μας. Επιβάλλεται να δοκιμάσετε τη μπαγκέτα με προσούτο και το φρέσκο κουλούρι με σως μουστάρδας. Πολύ καλή σχέση ποιότητας τιμής, με τον καπουτσίνο στα 3,5 ευρώ. Λέτε να συμμορφωθούν και άλλοι;

Azzuro Bar Restaurant

Το Azzuro αποτελεί ίσως και τη μεγάλη έκπληξη στην κατηγορία των εστιατορίων μια και είναι πολλοί αυτοί που δεν γνωρίζουν πως πέρα από τη μαγευτική θέα, είναι και ένα εστιατόριο αξιώσεων. Ο Κώστας και ο Βασίλης έχουν καταφέρει να φτιάξουν έναν χώρο με μεράκι, μια αίσθηση που νοιώθεις από την πρώτη στιγμή της επίσκεψής σου. Ξεκινώντας το γεύμα θα πρέπει να προετοιμάσετε τον ουρανίσκο σας με ένα λευκό ποτήρι κρασί Κτήματος Γεροβασιλείου, που θα συνοδεύσει άριστα το μιλφέϊγ γαρίδας. Για σαλάτα να επιλέξετε την ρόκα, μαρούλι με κατσικίσιο τυρί και φρέσκες φράουλες. Στη συνέχεια, το κυρίως πιάτο που ξεχωρίζει στον κατάλογο είναι το σατομπριάν, για 2, 4 και 6 άτομα. Για γλυκό προσέξτε μην σας ξεγελάσουν και δεν πάρετε τους μικρούς λουκουμάδες με μέλι, τηγανισμένους πάντα σε φρέσκο λάδι. Μαγεία! Η σχέση ποιότητας-τιμής στο εστιατόριο του Azzuro θα σας αφήσει απόλυτα ικανοποιημένους.

Αλέα

Άν δινόταν βραβείο λίστας κρασιού, για την πόλη της Θεσσαλονίκης τότε αυτό θα έπρεπε να το πάρει αναμφισβήτητα το Αλέα. Το μεράκι και το ενδιαφέρον του ιδιοκτήτη Γιάννη, έχουν δημιουργήσει μία λίστα που ξεπερνάει τους 300 κωδικούς κρασιών με ένα σύνολο πάνω από 2.000 φιάλες κρασιού από τον Ελληνικό και τον διεθνή αμπελώνα καθώς και μία μεγάλη ποικιλία επιλογών σε ποτήρι. Σε ποτήρι μπορείτε να απολαύσετε ανάμεσα στις 30 επιλεγμένες ετικέτες με τιμές που ξεκινούν από τα 6,5€. Έκπληξη αποτελούν τα συνοδευτικά πιάτα, φτιαγμένα και με ιδιαίτερη επιμέλεια από τον ιδιοκτήτη, όπως: αυθεντικό Jamón ibérico (pata negra), μπούτι χήνας κονφί, προσούτο Πάρμας, αγριογούρουνο μαγειρευτό στον φούρνο, ταρτάρ, εξαιρετική ποικιλία τυριών και αλλαντικών, και πολλές άλλες λιχουδιές. Εκπληκτική ποιότητα με λίγο τσιμπιμένες τιμές, που στο τέλος της βραδιάς όμως, θα σας αφήσουν ικανοποιημένους από το αποτέλεσμα.

Angelus Restaurant

Το τελευταίο εστιατόριο του μήνα που μας πέρασε είναι το Angelus. Στο ανατολικό Λονδίνο, αποφασίσαμε να περάσουμε μία από τις προγραμματισμένες μας βραδιές για γευσιγνωσία, στα πλαίσια μιας εκπαιδευτικής επίσκεψης στην Βρετανική πρωτεύουσα. Είχα διαβάσει σε πολλά περιοδικά του ξένου τύπου πως μια καινούρια τάση που φαίνεται να κερδίζει τη Λόνδρα είναι το τραπέζι του chef ή αλλιώς chef’s table. Απολαμβάνεις δηλαδή, πραγματικά, το δείπνο σου μέσα στην κουζίνα μαζί με τον σεφ, που σου εξηγεί τα πάντα ενώ αν θέλεις μπορείς να δοκιμάσεις την τύχη σου στο τηγάνι. Το μενού της αναζήτησης περιελάμβανε 5 πιάτα. Το πρώτο πιάτο περιελάμβανε γαλλικό Jamón τυλιγμένο σε κίτρινο τυρί του ίδιου παραγωγού. Στην εξήγηση του σεφ Martin Nisbet η ένωση δύο υλικών που προέρχονται από τον ίδιο χώρο παραγωγής ήθελε να αναδείξει ακριβώς αυτή τη γευστική τους ισορροπία. Το δεύτερο πιάτο ήταν βιολογικός άγριος Σολωμός με κρούστα μπαχαρικών και πέστο. Στο τρίτο πιάτο είχαμε την ευτυχία να γευτούμε χοιρινή κοιλιά, που αποτελεί το πλέον περιζήτητο πιάτο του Λονδίνου. Στο τέταρτο πιάτο περάσαμε στο φιλέτο μοσχάρι σιγομαγειρεμένο στη γάστρα για περισσότερες από 5 ώρες με φρέσκα μυρωδικά της Βρετανικής εξοχής. Στο τέλος κλείσαμε, με μια σειρά από γλυκά που κορυφώθηκαν με τη φημισμένη lemon pie του Martin. Συμπέρασμα: μοναδική εμπειρία το chef’s table και σας τη συστήνω ανεπιφύλακτα. Η σχέση ποιότητα-τιμής, για τα δεδομένα του Λονδίνου, άριστη.

Ποταμός Koniordos wines

Κάπου εδώ, τελειώνει και ο ταχυδρόμος του Φεβρουαρίου με ένα tip για ένα νεογέννητο κρασί από μια πολύ παλιά ετικέτα. Η Koniordos wines επιστρέφει με μια καθαρή Μαλαγουζιά. Ο Ποταμός είναι ένα κρασί με λαμπερό αχνόξανθο χρώμα, μέτριας οξύτητας, έντονα αρωματικό που μπορεί να συνοδεύσει θαυμάσια, ψάρια, θαλασσινά, λευκά κρέατα και τυριά. Προς το παρόν θα το βρείτε στην κάβα Vimelia, Μ. Ψελλού 14. Εκπληκτική επιλογή!

Στραβωνω

1. Με την εφαρμογή ή την μη εφαρμογή του Νομου Περί Καπνίσματος. Ας αποφασίσουμε επιτέλους, η σημερινή κατάσταση είναι προσβλητική για τη χώρα.

2. Με αυτούς που παρκάρουν στους ποδηλατοδρομους και στις ράμπες των ατόμων με αναπηρία.

3. Με τις εταιρίες που έχουν απλήρωτους τους εργαζόμενους.

4. Με το ΣΥΡΙΖΑ και την ευθύνη που έχει για το θέμα με τους μετανάστες.

5. Με τα πολυ ακριβά διόδια και με το γεγονός πως κάθε εβδομάδα είναι έκπληξη τί θα πληρωσουμε.

6. Με τα αγάλματα.

7. Με τους φοροφυγάδες.

8. Με τα φακελάκια, που πολλοί γιατροί ακόμα παίρνουν.

9. Με την έλλειψη σχολικών κτιρίων.

10. Με τα φορτηγά Δήμων που ξεφορτωνουν μπάζα στα νταμάρια του Χορτιατη. Έλεος.

Η ανακάλυψη!

Στη Θεσσαλονίκη η μεγάλη ανακάλυψη! Οι τρύπες στα πεζοδρόμια είναι για τα δέντρα! Τόσα χρόνια έψαχνε η προηγούμενη διοίκηση, αλλά μάταια.

Σήμερα η δεντροφύτευση στην περιοχή της Τούμπας. Μπράβο στην Αντιδημαρχία Πρασίνου!

“Thess-alo-niki”

Και ποιος δεν θέλει άλλωστε;

Μια πόλη φωτεινή, εξωστρεφής, λαμπερή που να εκπέμπει δημιουργικότητα και δυναμισμό.

Έχει αλλάξει κάτι στον αέρα αυτής της πόλης. Άλλωστε από μόνο του το γεγονός πως μετά από πολλά χρόνια ο Δήμαρχος μένει στο Ιστορικό της κέντρο και όχι σε γειτονικό προάστιο είναι αξιοσημείωτο. Φαντάζομαι ότι αντιλαμβάνεστε το παγκόσμιο φαινόμενο να πίνεις τα ποτά σου στο Balkan και στις 02:00 τα ξημερώματα να μπαίνει μέσα ο κυρ-Γιάννης και να συζητάει με μια παρέα από νέους για λύσεις και για προτάσεις που αφορούν την πόλη. Και έχουν ανάγκη όλοι αυτοί εκεί έξω που καθημερινά χάνουν τη δουλειά τους να νοιώσουν πως η πόλη τούς έχει ανάγκη και τους στηρίζει έτσι ώστε να μην τους παρασύρει ο Τάμεσης ή ο Σηκουάνας και τους ξεβράσει σε μια άλλη χώρα να προσφέρουν τις ιδέες και τον δυναμισμός τους…

Η πόλη ξεπέρασε τον εαυτό της στις εκλογές και από 1η Ιανουαρίου όλοι αυτοί οι άνθρωποι περιμένουν να δικαιωθούν. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται πολύ δουλειά. Από όλους εμάς. Ακόμα και από αυτούς που σίγουρα θα γκρινιάξουν που τους πήρανε τις πινακίδες και δεν μπορούν να τις πάρουν πίσω, πια.

Η Θεσσαλονίκη, άλλωστε, μπορεί και πρέπει να γίνει παράδειγμα Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας, Γαστρονομικός προορισμός, Πρωτεύουσα των Βαλκανίων, Εμπορικό και Διακομιστικό κέντρο, Πόλη των Τεχνών και της Δημιουργίας και όλα αυτά που φανταζόμασταν εδώ και χρόνια αλλά μας είχαν κόψει την ελπίδα. Όλα αυτά τα χρόνια που μια ψευτοσυντηριτική μπουρζουαζία της πόλης μάς είχε καθηλώσει σε στασιμότητα ενώ αυτή ζούσε πίσω από τα κλειστά παράθυρα των ρετιρέ της…

Ανέβηκε ο πήχης και γι’ αυτό πρέπει να δουλέψουμε όλοι. Απώτερος σκοπός να δικαιωθούμε όλοι μας.

Αυτοδιάθεση!

Soon in a park near you!

Προεκλογικό υλικό ή δημοτικό περιοδικό;

Αυτό είναι το Δημοτικό Περιοδικό του (τέως) Δήμου Πανοράματος. Κόστισε 6.600, για τους δημότες. Τα συμπεράσματα δικά σας.